De andere kant van de Tweede Wereldoorlog.

Over het Duitse verzet vanaf 1933 tot 1945.

Actueel

Guillotine Hans und Sophie Scholl gevonden:
Zoals het zich nu laat aanzien, is de guillotine gevonden, waarmee de leiders van het studentenverzet “Die weisse Rose“, Hans en Sophie Scholl zijn geëxecuteerd. Er bestond al langere tijd twijfel over het gebruik in het verleden van dit executiemiddel, maar de zekerheid dat het daadwerkelijk gebruikt is bij het ombrengen van deze studenten, neemt hand over hand toe.
Couppoging 20 juli 1944
Vandaag 20 juli 2013 is het bijna 70 jaar geleden dat een aantal officieren onder leiding van Graf von Stauffenberg een couppoging ondernamen om een einde te maken aan het beruchte Nazistische bewind. Voor de jongere generaties onder ons lijkt deze actie vanzelfsprekend, doch voor de officieren in die tijd was het een gewaagde actie.
Hendrik van Randwijk, Nederlands verzetsman, journalist, schrijver en dichter, was een groot verzetsleider en mede-oprichter van de krant Vrij Nederland en ook de eerste hoofdredacteur daarvan, ook na de oorlog. Na aanleiding van de herdenking in 1964 schreef hij:

Ze steken vandaag opnieuw in uniform, met eed!

In Duitsland zijner onder andere van regeringswege kransen gelegd op het gedenkteken dat ter ere van de officierenwoordbrekers van de 20ste juli 1944 werd opgericht. Deze eerbewijzen gelden de morele moed van de slachtoffers en demonstreren ook het feit dat er blijkbaar grenzen kunnen worden gesteld aan de eed van trouw. Grenzen moesten worden gesteld. Een gevaarlijke zaak! Het impliceert ook bij de generaals een geweten, de mogelijkheid van een gewetensbeslissing die niet identiek is met gehoorzaamheid, het veronderstelt een macht hoger dan de staatsmacht, het veronderstelt morele en politieke oordeelsbevoegdheid, zelfs bij officieren. Het zet alles op zijn kop. Het kan van ongehoorzaamheid een (hoger liggende) gehoorzaamheid maken, van ontrouw een (dieper liggende) trouw, van verraad een (wezenlijker) dienst aan het vaderland.
Zeg nou zelf, waar blijft een officier dan? Er zijn er in Duitsland zeer velen, die daarop kort en bondig antwoorden: Nergens! Die daarom de officieren van de 20ste juli 1944 landverraders blijven noemen. En verreweg de overgrote meerderheid, in uniform en in civiel, vindt het in iedere geval een verduveld moeilijke zaak. En dat niet alleen in Duitsland.

Niemand komt blijkbaar op het idee dat die eed van trouw een magische formule is uit een feodale maatschappij, waarin de vorst als een familielid van Onze Lieve Heer werd beschouwd. Daardoor kwam de eed van gehoorzaamheid niet in strijd met het christelijk gebod geen andere goden te dienen. Het was een bevestiging van. Wie de vorst diende, diende God. De leugenachtige spreuk “de beste christen is de beste burger” is een burgerlijke nazaat van deze mythologische en godlasterlijke coïtus….

We leven in een merkwaardige en moeilijke tijd. Een tijd, waarin wij even onontwijkbaar tot morele beslissingen worden gedwongen als de Duitse officieren in juli 1944. We hebben, God zij dank, iets meer respijt en nog veel meer speelruimte. Wie het beeld van deze dappere mannen voor hun rechters heeft gezien, moet onuitwisbaar diep getroffen zijn door het feit hoe groot een mens kan worden als hem alle attributen van aardse heerlijkheid en macht zijn ontstolen behalve, om met Thomas à Kempis te spreken, de glorie van een goed geweten.”

25 juli 1964

H.M.van Randwijk (1909-1966)

Alter_St-Matthäus-Kirchhof_20_Juli_1944

Heinrich Ewald von Kleist (1923)overleden
Op 8 maart 2013 is de laatste verzetsman, die betrokken was bij de aanslag op 20 juli 1944, op 90-jarige leeftijd overleden.
De ouders van von Kleist zaten eveneens in het Duits verzet. Zelf was hij Duits officier en na de oorlog uitgever.
In 1940, hij was toen 18 jaar, trad hij in dienst van het leger. Graf von Stauffenberg benaderde hem persoonlijk om deel te nemen aan het verzet. In januari 1944 bood hij zich vrijwillig aan voor een nieuwe zelfmoord-aanslag op Hitler, die uiteindelijk niet doorging. Op het moment van de aanslag op 20 juli bevond hij zich in het Bendlerblock. Hij wist te verbergen dat hij tot het verzet behoorde en wegens gebrek aan bewijs liet men hem gaan.
Na de oorlog ging hij het uitgeversvak in en had weldra een eigen uitgeverij – Ewald-von-Kleist -Verlag. In 1962 richtte hij de Conferentie voor Veiligheid in München op. Die conferentie  behoort nu tot de belangrijkste bijeenkomsten over buitenlands beleid en defensie in de wereld.
  -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
Nieuwe verzetsgroep ontdekt.
Onlangs kwam Prof. Mark Roseman tijdens zijn onderzoek naar het Duitse verzet achter het bestaan van een groep, die tot op heden onbekend was. Het gaat om de “Bund Gemeinschaft für sozialistisches Leben”. Het was een kleine groep bestaande uit Joodse en niet-Joodse leden. De groep slaagde erin om haar Joodse leden te beschermen en de Nazi-dictatuur te overleven.
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
Brieven van Helmuth von Moltke uitgegeven.
Na het overlijden van Freya von Moltke zijn de afscheidsbrieven van Helmuth von Moltke voor het eerst gebundeld en worden thans uitgegeven, aldus Zeit. Ze zullen in het Duits verschijnen. Lees het artikel van Zeit op: http://bit.ly/hrLEfS .
Op het internet zijn enkele fragmenten uit deze brieven te vinden. De link is: http://bit.ly/fSyeEV