De andere kant van de Tweede Wereldoorlog.

Over het Duitse verzet vanaf 1933 tot 1945.

-Het leven van Falk Harnack na de oorlog.

Na de oorlog kreeg Falk Harnack een succelvolle carrière in de Duitse theaterwereld, al verliep deze ook niet helemaal zonder slag of stoot. Hij begon met projecten voor de DEFA, een Oost-Duitse filmmaatschappij. In 1949 regisseerde hij de speelfilm “Das Beil von Wandsbek”gebaseerd op een boek van Stefan Zweig. Het was een waargebeurd verhaal over een eenvoudige slager die bereid was als plaatsvervanger op te treden voor een beul en die vier communisten onthoofde en uit wroeging zelfmoord pleegde. Op deze manier wilde Harnack het Nazi-verleden aan de orde stellen, maar de film werd uit de bioscopen terug getrokken omdat er teveel begrip kwam voor de morele strijd van de slager. Harnack verliet daarop Oost-Duitsland en vestigde zich in het Westen, want hij wilde doorgaan met het maken van films over de Nazi’s en het verzet.

In 1955 ontstond door samenwerking met Günther Weisenborn, een schrijver, communist en voormalig lid van die Rote Kapelle, de film “Der 20.Juli”, die handelde over de samenzwering en aanslag door Graf Claus von Stauffenberg. Het was één van de eerste films over militaire samenzweringen en het won een West-Duitse filmprijs als “opzienbarende film waarin democratische normen en waarden gepropagandeerd worden.”

In 1974 volgde nog de film “Der Verfolger” ,gebaseerd op een boek van Weisenborn. Ook hierin werd een beschrijvinggegeven van het leven bij de ondergrondse.

 In 1991 stierf Falk Harnack na een zwaar ziekbed. Hij had- als zovelen uit de antifascistische beweging die de oorlog overleefd hadden- zich tot doel gesteld om de herinnering aan het verzet levend te houden.  

Bronnen:
Nelson, Anne- Het Rode Orkest-2009
Brysac,Shareen Blair-Resisting Hitler-2000

www.gdw-berlin.de